donderdag 31 maart 2011

Ins and outs transseksueel

Op een feestje van een college raakte ik in gesprek met een mooie, sensuele vrouw. Ik had al eerder van haar gehoord, maar dit was de eerste keer dat ik haar ontmoette. Ze viel erg op. Aan de ene kant was ze mooi, vrouwelijk en verleidelijk. Maar haar ogen spuwde vuur en haar woorden waren hard. Ze leek te hunkeren naar liefde en aandacht, maar ondertussen had ze een muur om zich heen geplaatst waardoor niemand haar kon bereiken. Ik wist niet of ik mijn armen om haar heen moest slaan of dat ik hard weg moest rennen.

Ik had dit al eens eerder gezien bij één van mijn opdrachtgeefsters. Toen ik haar voor het eerst ontmoette was ze nog een man. Zij vertelde dat ze haar hele leven had getracht het juiste te doen; een gezin stichten, een mannelijk beroep uitoefenen en zich gedragen als man. Ze had expres een snor laten staan als bewijs van haar ‘man-zijn’. Dat ze zich van binnen vrouw voelde trachtte ze voor iedereen, inclusief zichzelf te verbergen. Maar het is onmogelijk om een leven te leiden dat niet past bij je gevoel.

Transseksueel - (by commission) - Bianca van Baast
Nu haar buitenkant eindelijk overeenkomt met haar binnenkant, ervaart ze nog veel onbegrip in haar omgeving. Om zich hiertegen te beschermen heeft ze een muur opgetrokken. Helaas maakt die muur de kans op liefde,- en begripvolle relaties het er niet groter op. Terwijl ze er juist zo’n behoefte aan heeft.

Zij bezocht mijn atelier na het zien van mijn allereerste schilderij ‘Dyers eve’ waarbij een figuur de borst opentrekt om zich te ontdoen van alle emoties en indrukken. Zij had zichzelf hier in herkent en vroeg me een schilderij te maken waarin haar overgang van man naar vrouw werd uitgebeeld. Het volgende jaar zou zij definitief als vrouw door het leven gaan en zij wilde dit via een nieuwjaarskaart bekend maken. Een afbeelding van mijn schilderij zou voorop de kaart komen staan met daarin de bekendmaking van haar nieuwe leven.

Op het feestje van mijn collega vertelde ik mijn gesprekspartner over dit schilderij. Ja, ze kende het schilderij. Sterker nog, ze had een paar maanden bij mijn opdrachtgeefster in huis gewoond. In die tijd had BNN een interview met haar gedaan over transgender en transseksualiteit voor het programma ‘Spuiten en slikken’. Mijn schilderij had daar ook een rolletje in gehad, vertelde ze.

Met de schilderijen die ik maak wil ik iedereen aanmoedigen te luisteren en te handelen naar zijn of haar gevoel. Helaas kan dit nog weleens extreme
situaties opleveren die niet altijd door de omgeving worden begrepen. Maar een ander mag nooit een reden zijn om je eigen leven niet te leven.

donderdag 24 maart 2011

'Ochtendritueel' te zien op DERDEN

Tijdens de expositie DERDEN (zie http://biancavanbaast.blogspot.com/2011/03/derden-expositie-van-de.html) zal onder andere 'Ochtendritueel' getoond worden.

Ochtendritueel - Bianca van Baast


donderdag 10 maart 2011

Bezoekje Zutphen

Het schilderij ‘Een glimp van ziel’ heeft sinds gisteren weer een nieuw onderkomen gevonden. Dit keer in Zutphen.
Glimp van je ziel met de kist waarin het rondreist.

Het is snel gegaan dit keer. Het schilderij werd binnen twee weken doorgegeven omdat degene van het logeeradres op vakantie zou gaan.Meestal proberen mensen het schilderij bij zich te houden voor de volle drie weken die toegestaan zijn. Sommigen smokkelen er zelfs nog enkele dagen bij.



woensdag 9 maart 2011

Mr and mrs Perfect


Sssuper - Bianca van Baast
Mijn eerste mannelijke model zocht me na lange tijd weer eens op in mijn atelier. Na wat bij te hebben gekletst, kwam het gesprek op mijn schilderij ‘Sssuper’. Ik had het geschilderd met de hedendaagse vrouw in gedachten. Als je de media moet geloven is deze vrouw perfect in alles. Ze is een liefhebbende moeder en zo mooi als een fotomodel. Ze is een carrièrevrouw, kan heerlijk uitgebreid koken en is een beest in bed. 


Ik zie een heleboel vrouwen om me heen hun best doen om te voldoen aan dit plaatje. Helaas eindigt het tot nu toe altijd met een burn-out. 

Mijn model begon onrustig te draaien op zijn stoel en zei “En wij mannen dan…? We moeten een dik salaris verdienen, maar ondertussen wordt wel verwacht dat we elke avond op tijd thuiskomen om het vlees te snijden. We moeten een perfecte huisman zijn, die ook nog eens zijn emoties toont, maar je mag geen watje zijn! Vrouwen zien ons graag ruig en macho, maar tegelijk willen ze ook een metroman met een gespierd lijf.” Hij zakte vermoeid onderuit.
Tja, daar had ik niet van terug. Die mannen van tegenwoordig hebben het ook niet makkelijk.

dinsdag 8 maart 2011

Het atelier

Een jaar of wat geleden kreeg ik bezoek in mijn atelier van een groepje dames. Ze waren een dagje uit en het hoogtepunt van de dag was een bezoek aan het atelier van een echte kunstenaar. Maar ik geloof dat ik niet helemaal voldeed aan het beeld van een kunstenaar …. Ze keken hun ogen uit, niet om wat ze zagen, maar meer om wat ze niet zagen.

Atelier Lucian Freud
Schijnbaar hoor je als kunstenaar verward en verstrooid te zijn, inclusief een vuil en rommelig atelier. De eerste reactie was dan ook, “heb je speciaal voor ons opgeruimd”? Nee, ik had wel wat ruimte gemaakt om de groep dames te kunnen ontvangen. En de losse papieren en tijdschriften die normaal op verschillende plekken liggen bij elkaar gestapeld, maar verder zag mijn atelier er uit zoals altijd.

Van veel kunstenaars is bekend dat hun atelier eruit ziet als oorlogsgebied. Overal vind je verf, liggen foto’s en schetsen verspreid en slingert er materiaal rond. Een extreem voorbeeld is het atelier van de bekende kunstenaar Lucian Freud. Hij had de gewoonte om overbodige verf uit te smeren over zijn muren. Van een collega kunstenaar weet ik dat hij geen enkel kledingstuk bezit zonder verfvlekken. Waar je in zijn woning ook komt, overal, op elk meubelstuk zit verf.

Bianca van Baast in haar atelier
Mijn schildersezels, het matje dat er onder ligt en enkele stoelen in mijn atelier zijn ook bedekt met verf. Ikzelf loop bijna dag en nacht in mijn oude schildersplunje, zodat mijn ‘nette’ kleding zolang mogelijk bespaart blijft. Als je niet te nauw kijkt, lijkt mijn huis verder verfvrij. Foto’s die mij inspireren hangen in mijn keuken, zodat ik niet constant afgeleid word in mijn werkruimte. En overig beeldmateriaal wordt netjes opgeborgen. Eén keer in de zoveel maanden ga ik op mijn knieën, om de grootste vlekken op mijn vloer te verwijderen. Ik werk gewoon niet prettig in een rommelig atelier.

zaterdag 5 maart 2011

Derden: expositie van de kunstverzamelaar

Tijdens een beurs hoorde ik een galeriehouder klagen over de kunstenaars op zijn adressenlijst die graag een uitnodiging willen ontvangen. Hij vertelde dat de uitnodigingen handen vol geld kosten en dat die kunstenaars hem toch niets opleverde. Een kunstenaar was tenslotte geen kunstkoper.
Expositie ‘Derden’ in Schiedam bewijst het tegenovergestelde.

‘Derden’ is een expositie waarbij 11 kunstenaars, naast een werk van zichzelf, een kunstwerk tonen uit hun kunstverzameling. Dit aangekochte werk zegt misschien wel net zo veel over de kunstenaar als hun eigen werk doet. Om de expositie compleet te maken is de kunstenaar van het aangekochte werk uitgenodigd om een nieuw kunstwerk te exposeren.
Er zullen twee schilderijen van mij te bezichtigen zijn.



Zie hieronder de uitnodiging:

Het bestuur van Stichting Kunstwerkt nodigt u van harte uit voor de opening van de tentoonstelling

DERDEN

op zondag 3 april 2011 van 16.00 - 18.00

De tentoonstelling DERDEN geeft een kijkje in de persoonlijke keuzes van onze deelnemers.
De expositie bestaat uit een aantal drieluiken, waarvan het centrale deel gevormd wordt door een werk dat een van onze deelnemers thuis heeft staan of hangen.
Dit werk is dus in het bezit van een van onze deelnemers maar is gemaakt door een DERDE, een andere kunstenaar.
Het tweede werk in het drieluik is een nieuw/ander werk van deze DERDE kunstenaar.
Het DERDE werk in het drieluik is een eigen werk van onze deelnemer.
De DRIEENDERTIG werken in deze tentoonstelling tonen dus niet alleen
het werk van 22 kunstenaars, maar ook de persoonlijke keuze van 11 van hen.

3 t/m 24 april 2011
vr t/m zo 13.00-17.00
Pand Paulus
Korte Haven 125
Schiedam

http://www.stichtingkunstwerkt.nl/