maandag 7 januari 2019

Het schilderij en haar verhaal

“Zou ik meer uitleg moeten geven over wat ik wil uitdragen met mijn schilderijen?” vraag ik me soms af. 
‘Ja’, is het antwoord dat ik daar regelmatig op krijg.
Maar vanochtend ontving ik onderstaande tekst van auteur Jan Mantel. Het is niet mijn verhaal, maar te mooi om te weerleggen: 


‘In the midst of creation’ – Jan Mantel

Op de laatste dag van het jaar liep ik tegen een schilderij aan van Bianca van Baast. Mijn toch al deprimerende gedachten over de toestand van de wereld dwaalden verder af, dieper het schilderij binnen en toen ontstond er een plotselinge ommekeer.

In the midst of creation - Bianca van Baast
De schoonheid vastgelegd als een serene droom liggend op de wolken in een oneindige ruimte van leegheid en duisternis. Het lijkt alsof ontsnappen niet lukt. In bijna foetushouding wacht mijn prinses vredig tot het moment dat de poort opengaat en ze door de opening weggedreven wordt uit de zwarte doemwereld. En dan komt het licht haar tegemoet en trekt de mist op. 

Wakker geschud en met grote ogen ziet ze tot aan de horizon de wereld gevuld met hoop. Bomen met groene toppen reiken tot aan de hemel. De lucht is helder en zover ze kan kijken ligt er schoonheid in het wuivende landschap. Kinderen drinken weer uit de beek en wilde paarden rennen door de velden, af en toe met beide benen naar achteren trappend. 

Achter de stammen van de dikke eiken staan de pessimisten klein gestompt door sterke hooparmen, loerend om elke kans te grijpen weer tevoorschijn te komen. Voorlopig zijn ze te klein. De uitstoot wordt langzaam geabsorbeerd door stugge doorzetters, die niet de verleidingswegen van de overvloed zijn ingeslagen. Volhardend zijn ze de waarheid trouw gebleven en hebben de slag gewonnen. De zeespiegel daalt weer en de ecologische groei vertaalt zich op de groene aandelenbeurs in permanente stijgingen.

Ik wend mij af van het schilderij ‘In the midst of creation’ en loop het nieuwe jaar tegemoet. Ik moet van opluchting schreeuwen. Mijn kleinkinderen zijn gered.

maandag 24 december 2018

De laatste nieuwsbrief van 2018 en nieuw werk; In the midst of creation


De laatste nieuwsbrief van 2018; inclusief het schilderij dat VANDAAG afkwam en de reden waarom het afgelopen jaar zo stil was omtrent exposities, nieuw werk en Een glimp van je ziel.

In the midst of creation - Bianca van Baast

vrijdag 18 mei 2018

Nieuwsbrief 2018 - Even lezen vanwege de nieuwe privacywet.

Beste lezer,

het is mijn wens om jouw leven een beetje mooier te maken. Waarschijnlijk is mijn bijdrage daarin maar klein: misschien laat ik je genieten van de afbeeldingen in mijn nieuwsbrieven of bezichtig je graag mijn schilderijen tijdens een expositie of na een aankoop. Misschien spreekt ‘Een glimp van je ziel’ en ‘het volgen van je eigen-wijsheid’ je aan of is er een andere reden dat je graag op de hoogte blijft.

Hoe dan ook. Binnenkort gaat de nieuwe privacywet in werking en is het niet vanzelfsprekend meer dat je een nieuwsbrief van me ontvangt. Vanaf 25 mei is het noodzakelijk dat je bewust een keuze maakt en digitaal aangeeft dat je graag op de hoogte wilt blijven.  Dat kan via deze link. (Na de aanmelding krijg je nog een mailtje om het definitief te bevestigen. Houd je (spam)box dus in de gaten.)

Into the vortex - Bianca van Baast
Wat kun je verwachten qua toekomstige nieuwsbrieven?
Momenteel zitten er geen exposities of lezingen in de planning, maar ben ik wel bezig met nieuwe schilderijen en het schrijven van een boek na aanleiding van Een glimp van je ziel. Dit betekent dat je pas over een tijdje weer een nieuwsbrief zult ontvangen; alleen als er daadwerkelijk iets te melden valt en nooit meer dan twee per event.

Wil je op de hoogte blijven? Bij deze nogmaals de link om je aan te melden voor de nieuwsbrief.

Alvast bedankt en graag tot ziens.
Lieve groet,

Bianca van Baast
www.biancavanbaast.nl

donderdag 22 februari 2018

zondag 17 december 2017

Winnares Een glimp van je ziel reageert met gedicht

In oktober 2017 reisde Het schilderij Een glimp van je ziel 10 jaar door Nederland. Om dit te vieren (en tevens afscheid te nemen van het project) verlootte ik een giclée van Een glimp van je ziel. Ondertussen prijkt het op de mooiste en duidelijkste plek in de zitkamer van familie Markhorst en inspireerde Een glimp van je ziel de winnares tot een gedicht.


Een glimp van je ziel - door W. Markhorst

Wie Ben jij?
Ken je mij?
Jij kijkt naar mij
Dat maakt me blij. 
Ik kijk naar jou 
Ik zie je 
Ik voel je 
Innig, lief, diep, vrouw. 
Ik hou van jou. 
Wij in ogen-blik verbonden 
Eenheid van Schepper 
Vader moeder kind 
"Tussen"ruimte die ons bindt 
"Een glimp van je ziel" 
Het viel mij zomaar toe 
En hoe 
Een wonder, heel bijzonder! 
Ik bewonder jou Bianca 
Dank je wel.

Een glimp van je ziel terug thuis in het atelier



























(Het gedicht is volgens de schrijfster mede geïnspireerd op Ho'oponopono en de filosofie van Buber ('Ik en Gij') en van zijn leerling Levinas ('De blik').)