maandag 28 november 2011

Steun: medelij of motivatie?

Vorige week leverde ik een verkocht schilderij af bij zijn nieuwe eigenaren. Tijdens het uitpakken vertelden de kopers me dat ze het heerlijk vonden om kunstenaars te steunen. Ik was erg blij met de verkoop, maar had een dubbel gevoel bij deze opmerking.

Labyrint van gedachten - Bianca van Baast
Ik merk dat er een bepaald beeld bestaat van dè kunstenaar, maar ik geloof niet dat ik daar aan wil voldoen.
Het beeld waar ik het over heb is het idee dat een kunstenaar armoedig is. Films en boeken over kunstenaars lijken dit te bevestigen.
De depressies van Van Gogh en het faillissement van Rembrandt worden in elke biografie breed uitgemeten. Regelmatig hoor ik kunstkenners zeggen dat goede kunst alleen kan worden gemaakt als er veel narigheid in een kunstenaarsleven heeft plaatsgevonden. Toen ik ooit deelnam aan een workshop voor beginnende kunstenaars werd me verteld dat 2/3 van de kunstenaars minimaal één depressie in zijn leven kent. Wat een fantastisch vooruitzicht!

Met de protesten naar aanleiding van de huidige bezuinigingen duikt het imago van de kunstenaar als slachtoffer weer op. De kunstwereld vraagt om steun en begrip. Of dit terecht is vind ik moeilijk te bepalen, zowel politiek als kunstwereld brengt goede en fouten argumenten in.

Ik wil in geen geval een slachtofferrol . Ik heb mijn portie ellende gehad en, zoals Julia Cameron schrijft in ‘the artist way’,  geloof ik niet dat tegenslag noodzakelijk is om een goed kunstenaar te zijn. Daarnaast weet ik nu dat ieder mens geluk en overvloed in zijn leven kan creëren door zijn denken aan te passen (zie wet van aantrekking).
Ik ben dankbaar voor elke dag dat ik kan creëren. Elk compliment, expositie, artikel of verkoop motiveert me om door te gaan. Dus als de kopers dit bedoelde met ‘steunen’, dan is alle steun van harte welkom.


donderdag 24 november 2011

Leve de ronde vrouw!

Sinds enkele maanden heb ik een levensgrote spiegel in mijn badkamer staan. Telkens als ik me ontkleed en zie ik er een model van Ingres in weerspiegeld.

The source - Ingres
Ik zie een lichaam dat totaal niet voldoet aan het ideaalbeeld van deze tijd, maar de weerspiegelde rondingen en blanke huid zijn mooi op hun eigen speciale manier.

Ik heb lange tijd een andere kijk op mijn lichaam gehad. Op de basisschool was ik me al bewust van mijn omvang, die net een maatje groter was dan bij de meeste klasgenootjes. En op de middelbare school hadden medeleerlingen er geen moeite mee om dit nog eens te benadrukken.
Als 16-jarige puber deed ik mijn beklaag bij een, in mijn ogen, wijze volwassen vrouw. Ze zei: “Maar je wilt toch kunstenaar worden? Dan is zo’n Rubenslichaam toch fantastisch?!’
Ik kan niet beschrijven hoe teleurgesteld ik was. Ik wilde geen lichaam van een kunstenaarsmodel. Ik wilde achter de schildersezel staan, niet ervoor. Ik wilde de creator zijn, niet het model. En trouwens, was zo’n Rubensvrouw in de kunst niet een beetje achterhaald?
Detail Rubens

Zo’n drie à vier jaar later kreeg ik tijdens mijn opleiding de mogelijkheid om te zien of een ronde vrouw inderdaad uit de tijd was.

Tijdens de boetseerlessen van handvaardigheid stapte er een vrouwelijk model het kleedhokje uit en ontdeed zich van haar badjas. Ik stond perplex. Wat was ze mooi! En wat een lef om zich zo bloot te geven! Ze was duidelijk trots op haar rondingen. Zelfs mijn klasgenoten, die normaal erg uiterlijk gericht waren, waardeerde haar volle lichaam enorm. Ze inspireerde me; Als zij zo trots kon zijn op haar lichaam dan moest het mij ook lukken!

Zelfprotret uit 1999 - Bianca van Baast
Het heeft nog aardig wat jaartjes geduurd, maar ik kan nu zeggen dat ik met plezier in de spiegel kijk.
Het beeldje dat ik destijds maakte heb ik nog jaren bewaard. Helaas is het tijdens een verhuizing gesneuveld. Maar het heeft me al die jaren er opgewezen dat rond ook mooi kan zijn.

Leve de ronde vrouw!

donderdag 10 november 2011

Deelnemers ‘Glimp van je ziel’ aan het woord.

Ruim vier jaar geleden begon ik met het project ‘Een Glimp van je ziel” waarbij het gelijknamige schilderij door Nederland reist. En hoewel ik er in mijn blog en op mijn website regelmatig aandacht aanbesteed blijven mensen mij vragen naar de  reacties van deelnemers.
Nieuwsklok-redacteur Joris van der Pijll benaderde enkele enthousiaste participanten.

nieuwsklok 10-11-2011
Meer over het project: http://www.biancavanbaast.nl/glimpvanjeziel.html
Meer reacties van deelnemers: http://www.biancavanbaast.nl/reacties%20project.html

dinsdag 8 november 2011

Naast reizend schilderij nu ook reizende mok

Sinds 2007 reist mijn schilderij ‘Een glimp van je ziel’ door Nederland. Het schilderij geeft iedereen de mogelijkheid om met kunst in aanraking te komen en brengt daarnaast ook een boodschap van bezieling met zich mee. In Tilburg reist sinds kort nog een ander voorwerp met boodschap rond.

Het betreft de Threes-koffiemok. Met deze mok wil de bewonersstichting van de wijk Theresia mensen stimuleren vaker bij elkaar op de koffie te gaan. Aanleiding voor het project is dat mensen hun eigen buren vaak maar nauwelijks kennen. Via ‘Threes op de koffie’ wil de stichting hier graag verandering in brengen.

Threes op de koffie
Leuk idee! Ik ben benieuwd of er nog meer van dit soort projecten bestaan. Laat even een berichtje achter als je er één kent.




Volg de mok op: www.wijktheresia.nl




Een glimp van je ziel
‘Een glimp van je ziel’ op: www.biancavanbaast.nl