Open en eerlijk

In december 2010 schreef ik de blog ‘Nieuw leven’. De aanleiding hiervoor was het gelijknamige schilderij dat voor mijn gevoel ook daadwerkelijk een nieuw leven inluidde. Maar een nieuwe leven realiseren was moeilijker dan gedacht.

Mijn oude leven, dat ik wilde loslaten, was ergens rond mijn 6^de of 7^de jaar ontstaan. Mijn moeder vertelt me nog regelmatig hoe ik in die tijd veranderde van een vrolijk, sociaal kind met knal rode wangen naar een angstig meisje met een lijkbleek gezichtje. Hoe ouder ik werd hoe meer ik me afzonderde. Ik voelde me nergens thuis en zocht de veiligheid op van mijn zolderkamer. Net na mijn 16^de verjaardag raakte ik een dieptepunt; het leven was me te zwaar en ik wilde eruit stappen.

Nieuw leven - Bianca van Baast

Om mij te beschermen lieten mijn ouders me opnemen. Dankzij de opname kon ik me onttrekken van verplichtingen en herontdekte ik mijn liefde voor tekenen en schilderen. Ik had altijd graag getekend en geschilderd. Op jonge leeftijd vertelde ik mijn ouders al dat ik kunstenaar wilde worden. Maar enkele jaren later was deze wens langzaam naar de achtergrond verdwenen; misschien kon ik maar beter voor een ‘echte’ baan gaan. 



Dyers eve - Bianca van Baast

Rond 1995, aan het einde van een opleiding tot activiteitenbegeleidster, begon ik het schilderij ‘Dyers eve’ te schilderen naar aanleiding van het gelijknamige nummer van Metallica. Dit schilderij was het begin van de vele kale en naakte figuren die volgden. Na ruim 6 jaar aan het schilderij te hebben gewerkt, zette ik er in 2001 eindelijk mijn handtekening onder.
'Dyers eve' beeldt een mens af die overweldigd wordt door de indrukken die hij binnenkrijgt. Door het ontbreken van een mond kan hij dit niet verwerken of uiten. Om zich alsnog te ontdoen van deze heftige gevoelens trekt hij zichzelf open.

Turning blossom -
Bianca van Baast

Door dit opentrekken en de aanmoediging van mijn omgeving, ontgrendelde ik de deur naar mijn verborgen schildersambitie. Vanaf dat moment vloeiden de emoties en gevoelens via kwasten en penselen mijn schildersdoeken op. Elke pijn, frustratie en angst werd omgezet naar beeld. Niet alles vond een weg naar het schildersdoek. Meestal bleven het schetsen, want eenmaal geuit was de noodzaak om er een schilderij van te maken verdwenen. Alleen hardnekkige issues en mooie schetsen werden uitgewerkt.
Ik verlangde naar openheid en eerlijkheid en trachtte dit via mijn werk duidelijk te maken. Met dit verlangen naar het pure kwam ook het besef dat ikzelf open en eerlijk moest zijn. Maar omdat ik geaccepteerd wilde worden ontkende en verborg ik mezelf. Ik forceerde mezelf te handelen op manieren die niet de mijne waren. Steeds vaker realiseerde ik me dat ik mezelf eigenlijk niet eens zo goed kende.

Erkennen van een probleem is meteen ook het begin van de oplossing. Dankzij het onderzoeken van mijn gevoelens en emoties door middel van mijn schilderijen leerde ik mezelf steeds beter kennen. Ondertussen was ik al van mijn depressies af, maar helemaal happy was ik nog niet. Ik realiseerde me dat het ook anders kon, maar hoe? Door zelfstudie en een enkele hulplijn leerde ik op een andere manier naar mezelf en het leven te kijken. Ik veranderde en hiermee veranderden mijn schilderijen ook. Ze werden zachter en positiever.


Een glimp van je ziel -
Bianca van Baast


De veranderingen betekenden minder behoefte naar het zoeken van puurheid, want die had ik nu gevonden. Maar een andere wens kwam nu meer naar de voorgrond; De wens om anderen te inspireren om een beter leven voor zichzelf te creëren. Die wens was er altijd al. Via de verhalen die ik vertelde met mijn schilderijen en het project ‘Een glimp van je ziel’ hoopte ik altijd al mensen aan het denken te zetten.

Uit angst dat men zou begrijpen waar deze wens vandaan kwam, heb ik het nooit verwoord. Maar zoals Samuel Milton Jones, a.k.a. Golden Rule Jones, het ooit zei: ‘Wat ik voor mezelf wil, wil ik voor iedereen”. Dit betekend dat als ik mijn wens waarheid wil zien worden, ik het duidelijker mag gaan verwoorden. Vandaar deze blog….

www.biancavanbaast.nl

'Glimp van je ziel' krijgt de ruimte.



Een glimp van je ziel - Bianca van Baast

In de afgelopen jaren was het schilderij 'Een glimp van je ziel' één van mijn vele schilderijen. Het project dat er aanvast gekoppeld zat had een aparte pagina met één extra link. Ondanks deze aandacht kwam het project niet volledig tot zijn recht. Daar is nu verandering in gekomen met enkele extra pagina's op mijn website.



Een glimp van je ziel vind je overal.

Gisteren werd ik via facebook gewezen op de onderstaande foto. Kijk eens op de achtergrond.
'Een glimp van je ziel' komt overal, is het niet als orgineel schilderij, dan wel als print of als briefkaart.

Een glimp van je ziel vind je overal

Meer over het project 'Een glimp van je ziel': http://www.biancavanbaast.nl/glimpvanjeziel.html

Back to the future



Schets - Leonardo da Vinci

Met de laatste uitzending van R.E.L. waande ik me, dankzij de bewegende beelden van Theo Jansen, weer even terug in de tijd.

Ergens in ’96/’97 gaf Theo Jansen een lezing over zijn kunstwerken bij mij op de opleiding. Voor een eerstejaars studente, met alleen maar interesse in klassieke en figuratieve kunst, was Jansen in mijn ogen maar een mafkees. Hoe ingenieus het ook was, hoe mooi de videobeelden ook waren, ik kon het niet echt waarderen.
Vreemd eigenlijk, aangezien ik me enkele maanden daarvoor nog in de Kunsthal had staan vergapen aan de schetsen van Leonardo da Vinci. En dan niet alleen aan de voorstudies van zijn schilderijen, maar ook aan zijn tekeningen van de meest fantastische uitvindingen. Wat een genie!




Bij het terug zien van Theo’s beelden kan ik eigenlijk hetzelfde over Theo zeggen. Of het nu kunst is of niet, het is fantastisch gemaakt!  Zo terugkijkend, lijkt zijn werk een grote inspiratiebron te zijn geweest voor velen. Niet alleen in de kunst,- en designwereld, maar ook in de computer,- en filmbusiness zie ik links naar zijn werk.


Ik ben benieuwd of de jonge ontwerper Massoud Hassani het werk van Theo Jansen kent. Zijn ‘MineKafon’, een op windkracht aangestuurde landmijnruimer, sluit mooi aan op Jansens werk. Stel je eens voor dat die twee zouden gaan samen werken! Met hun ontwerpen zouden ze honderden, misschien wel duizenden, levens kunnen redden!

Mine Kafon - Massoud Hassani

In ‘Duel’ met Joost

Afgelopen nacht droomde ik dat ik op de bus stond te wachten. Joost Zwagerman hield me gezelschap. Gedurende de hele droom dacht ik: ‘Ik ken die man!’, maar ik kon niet achterhalen waarvan. Was het een bekende Oisterwijker?
Pas toen ik wakker werd en de droom opschreef, begreep ik dat het Joost was.

Een glimp van je ziel -
Bianca van Baast

Joost Zwagerman is geen onbekende voor de kunstwereld, maar ondanks dat kende ik eigenlijk niets van zijn werk. Tot zo’n 1,5 jaar geleden.

Ik had een expositie in de achterhoek en exposeerde onder andere een print van ‘Een glimp van je ziel’.  Tijdens de expositie werden de bezoekers er op geattendeerd dat dit geen origineel schilderij was. Het origineel reisde toentertijd al ruim 2,5 jaar door Nederland en kon dus niet getoond worden. Het deerden de bezoekers niet dat het geen echt schilderij was. Het verhaal dat bij de print werd verteld maakte op zich al indruk.

Duel - Joost Zwagerman

Een deel van het verhaal is dat het originele ‘Een glimp van je ziel’ door Nederland reist, zodat iedereen, ongeacht achtergrond of afkomst, een kans krijgt om met kunst in aanraking te komen. Op mijn site houd ik bij waar het schilderij al eerder onderdak vond.

In hetzelfde jaar van de tentoonstelling werd het boek ‘Duel’ van Joost Zwagerman als Boekenweekgeschenk uitgegeven. In het boek wordt een topstuk uit het museum verwisselt met een nepschilderij. Het originele ‘Untitled No 18’ begint een reis door Europa. De dader, die de achterliggende gedachte heeft: ‘kunst hoort niet in een museum tentoongesteld te worden, maar moet aan het volk worden teruggegeven’, houdt per computer, precies bij waar het schilderij zich bevindt.

Een galeriebezoekster hoorde mijn verhaal en zag de overeenkomsten met het boek. Enige tijd later kwam ze terug en gaf ‘Duel’ af aan de galeriehoudster. Enthousiast mailde zij mij dat ik dit boek toch écht eens moest lezen!
Niet lang daarna viel het boek in mijn brievenbus. Ik heb het gelezen, maar pas vandaag zie ik de overeenkomsten.
Waar een nacht dromen al niet goed voor is!

                                                      www.biancavanbaast.nl

Dat blauw!

Of ik nu een schilderij maak met overwegend okergeel of een schilderij van bijna groen, het lijkt wel alsof de kleur blauw in een schilderij een magische aantrekking heeft op mensen. Als men over een schilderij begint te praten noemt bijna niemand de hoofdkleur van het schilderij, maar refereert men naar het schilderij met de opmerking: ‘Die met dat blauw…’


Laatst presenteerde ik, voor een geïnteresseerde dame, de schilderijen Ecce homo en Admirari homo naast elkaar: een okergeel met groen schilderij en een groen met blauw schilderij. Mevrouw zou haar favoriet kiezen. Ze koos voor Admirari homo, het groen met blauwe schilderij. Haar motivatie: Ze hield niet van groen en had daarom liever blauw! Verbaast keek ik haar aan. Had ze dan niet in de gaten dat het schilderij dat ze had gekozen bijna compleet groen was?!

Ecce homo en Admirari homo - Bianca van Baast (Phtalo blauw in de vlag)

Het prachtige blauw dat ik de laatste jaren gebruik is voornamelijk Phtalo blauw, maar dat is niet altijd zo geweest. Phtalo blauw is, voor mijn gevoel, een beetje onbetrouwbaar als je het mengt of transparant gebruikt. Het blauw kan groener uitvallen dan bedoeld. Daarnaast is Phtalo blauw ook niet het warmste blauw. In het verleden gaf ik vooral de voorkeur aan het mooie warme Ultramarijn.

Tegenstroom - Bianca van Baast
( Blauwe figuur in Ultramarijn)

Oorspronkelijk wordt Ultramarijn gewonnen uit de halfedelsteen Lapis Lazuli, letterlijk vertaald ‘steen’ (Latijn) en ‘blauw’(Perzisch). Een buitengewoon bewerkelijk en kostbaar proces, waarbij de stenen met de hand worden gemalen en van alle onzuiverheden worden ontdaan. De beste kwaliteit Lapis Lazuli wordt van oudsher gedolven in Afghanistan, waar het Ultramarijn reeds in de 6e en 7e eeuw is toegepast in onder meer wandschilderingen.

Lapis Lazuli

In het begin van de dertiende eeuw wordt een methode ontwikkeld om een nog zuiverder pigment uit de steen te winnen. Hierdoor neemt de opbrengst per steen echter aanzienlijk af, waardoor de prijs tot ongekende hoogte stijgt en zelfs die van puur goud overtreft. Kunstenaars zijn desondanks zo onder de indruk van de kleurintensiteit en lichtechtheid, dat de vraag alleen maar toeneemt. Zo ook in West-Europa, waar de Lapis Lazuli vanaf de 14de eeuw in steeds grotere hoeveelheden overzees wordt aangevoerd. Hier komt ook de naam Ultramarijn vandaan, afgeleid van het Latijnse ‘ultra marum’ ofwel ‘over zee’. Vanwege de hoge prijs behoorde het pigment echter geenszins tot het gangbare kleurenpalet van schilders. Sterker nog, bekend is dat onder andere de 17de eeuwse Hollandse meesters de kosten voor het gebruik van Ultramarijn als meerprijs aan hun opdrachtgevers doorberekenden.

Tijdens de Industriële Revolutie en de opkomst van de Chemische Wetenschap, begint ook de zoektocht naar een betaalbaar alternatief voor het extreem dure Ultramarijn. In 1824 wordt in Frankrijk een prijsvraag uitgeschreven. Degene die een kwalitatief gelijkwaardige, maar goedkopere synthetische variant ontwikkelt, mag 6000,- franc in ontvangst nemen. In die tijd een kapitaal. Drie chemici, Guimet, Gmelin en Köttig, komen in 1828 onafhankelijk van elkaar met een vrijwel identieke ‘receptuur’. Guimet wordt uiteindelijk tot winnaar aangewezen, omdat hij zijn vinding reeds enige jaren daarvoor in het geheim had gedaan.

Guimet’s synthetische Ultramarijn wijkt qua eigenschappen nauwelijks af van zijn natuurlijke tegenhanger. Zo zijn ze beiden bijzonder bevattelijk voor de zogenaamde ‘Ultramarijnziekte’, waarbij vocht in combinatie met zuren de kleuren verbleekt. In de loop der jaren is de kwaliteit echter sterk verbeterd en hebben externe factoren nauwelijks nog invloed op de kleurintensiteit. Reden temeer dat het inmiddels betaalbare ‘blauwe goud’ bij nagenoeg iedere schilder op het basispalet vertegenwoordigd is.
(Bron:Rembrandt colourstories)

www.biancavanbaast.nl

Reizend schilderij terug in Valkenswaard.

Een glimp van je ziel -
Bianca van Baast

Begin oktober 2007 gaf ik het schilderij ‘Een glimp van je ziel’ aan een kennis met de opdracht om het na 2 weken weer door te geven aan iemand anders. Al reizend kwam het schilderij  in april 2009 via Best in Valkenswaard terecht. Hier bleef het enkele weken rondzwerven waarna het weer verder Brabant in ging. Na ruim 2,5 jaar reizen heeft het schilderij opnieuw een tijdelijk onderdak gevonden in Valkenswaard.

Volg 'Een glimp van je ziel' op:
Facebook
Bianca van Baast