zondag 14 juli 2019
vrijdag 17 mei 2019
Een nieuw schilderij. Over thuiskomen bij jezelf
Thuis, een plek in jezelf waar je helemaal tot rust komt.
Thuis (Home)
olieverf op doek
200 x 125cm
www.biancavanbaast.nl
Thuis (Home)
olieverf op doek
200 x 125cm
www.biancavanbaast.nl
![]() |
| Thuis (Home) - Bianca van Baast |
dinsdag 2 april 2019
Van schilderen naar schrijven
Vreemd, hoe het leven kan lopen. Als meisje van 6 à 7 jaar wist ik zeker dat ik later kunstenaar ging worden. In 2011, toen ik zo’n 8 jaar als kunstenaar werkzaam was, kreeg ik een burn out. De drang, die ik altijd had gevoeld om te tekenen en schilderen, werd minder. Ik vroeg me af of dit het einde van mijn schilderscarrière inluidde. Was het misschien de bedoeling dat ik iets anders ging doen?
Het antwoord op die vraag kwam ruim een maand later; ’s ochtends had ik notities gemaakt in een soort dagboek en opgemerkt hoe heerlijk ik schrijven vond. Ook viel het me op dat er de laatste tijd zoveel schrijvers in mijn leven waren verschenen. ’s Middags, bracht het toeval me op een heel speciale manier in contact met een boek dat ging over schrijven. Waarna een mailing me liet weten dat deze ontmoeting helemaal geen toeval was! Hoe dan ook, het werd me duidelijk dat ik moest gaan schrijven. Maar waarover… ? Ik had geen idee!
Ik ging schrijven over kunst, over reizen, over gebeurtenissen in mijn leven en de inzichten die het me bracht. Opvallend genoeg kwam ik steeds hetzelfde onderwerp tegen; volg je bezieling. Wat laat je stromen, wat geeft jou het gevoel dat je leeft in plaats van overleeft of wordt geleefd?
Als mensen me vragen wat ik tegenwoordig doe, voel ik me schuldig en lui, omdat ik in de afgelopen jaren zo weinig kunst heb geproduceerd en geëxposeerd, ondanks dat ik daar altijd goede redenen voor heb gehad.
Vanochtend realiseerde ik me dat ik al jaren geen schetsblok meer bij me draag. Ideeën voor potentiële schilderijen vallen me nog maar zelden spontaan in. Teksten daarentegen des te meer. Schriftjes, kladblaadjes en Word-bladen op mijn pc staan vol. Mijn mobiel met zijn opnamerecorder en notitieblok draait overuren. Waar eerst mijn huis vol lag met schetsen, zie je nu aantekeningen liggen voor blogs,- en boekideeën.
Ik stop niet met schilderen, want wat ik wil delen kan zowel via tekst als via beeld, maar… net zoals ik anderen aanmoedig om hun bezieling te volgen, moet ik ook gaan waar de (levens)stroom me naartoe leidt...
![]() |
| Blind vertrouwen II - Bianca van Baast |
maandag 18 maart 2019
Nieuwsbrief: Give me a hug
Bij deze de nieuwsbrief met betrekking tot de 'Give me a hug' expositie
met alvast een voorproefje van het werk dat nu op de schildersezel staat.
met alvast een voorproefje van het werk dat nu op de schildersezel staat.
![]() |
| Detail 'Home' - Bianca van Baast |
vrijdag 1 maart 2019
Give me a hug!
Binnenkort neem ik deel aan de expositie 'Give me a hug 2'
52 kunstenaars, ontwerpers, tattoo artists en fashiondesigners bewerken 52 grote knuffels.
Benieuwd naar het resultaat, en mijn bijdrage?
Give me a hug52 kunstenaars, ontwerpers, tattoo artists en fashiondesigners bewerken 52 grote knuffels.
Benieuwd naar het resultaat, en mijn bijdrage?
Opening 22 maart van 20.00 - 23.00 uur
Verder te bezoeken op 23 en 24 maart van 12.00 -17.00 uur
NS16.
NS Plein 16, Tilburg
maandag 7 januari 2019
Het schilderij en haar verhaal
'Zou ik meer uitleg moeten geven over wat ik wil uitdragen met mijn schilderijen?' vraag ik me soms af.
‘Ja’, is het antwoord dat ik daar regelmatig op krijg.
Maar vanochtend ontving ik onderstaande tekst van auteur Jan Mantel. Het is niet mijn verhaal, maar te mooi om te weerleggen:
‘In the midst of creation' – Jan Mantel
Op de laatste
dag van het jaar liep ik tegen een schilderij aan van Bianca van Baast. Mijn
toch al deprimerende gedachten over de toestand van de wereld dwaalden verder
af, dieper het schilderij binnen en toen ontstond er een plotselinge ommekeer.
![]() |
| In the midst of creation - Bianca van Baast |
Wakker
geschud en met grote ogen ziet ze tot aan de horizon de wereld gevuld met hoop.
Bomen met groene toppen reiken tot aan de hemel. De lucht is helder en zover ze
kan kijken ligt er schoonheid in het wuivende landschap. Kinderen drinken weer
uit de beek en wilde paarden rennen door de velden, af en toe met beide benen
naar achteren trappend.
Achter de
stammen van de dikke eiken staan de pessimisten klein gestompt door sterke
hooparmen, loerend om elke kans te grijpen weer tevoorschijn te komen.
Voorlopig zijn ze te klein. De uitstoot wordt langzaam geabsorbeerd door stugge
doorzetters, die niet de verleidingswegen van de overvloed zijn ingeslagen. Volhardend
zijn ze de waarheid trouw gebleven en hebben de slag gewonnen. De zeespiegel
daalt weer en de ecologische groei vertaalt zich op de groene aandelenbeurs in
permanente stijgingen.
Ik wend mij
af van het schilderij ‘In the midst of creation’ en loop het nieuwe jaar
tegemoet. Ik moet van opluchting schreeuwen. Mijn kleinkinderen zijn
gered.
maandag 24 december 2018
De laatste nieuwsbrief van 2018 en nieuw werk; In the midst of creation
Abonneren op:
Posts (Atom)






