Interview met Bianca van Baast door Grith Gough

Afgelopen week ben ik geinterviewd door Grith Gough van de online galerie Erotic art lovers.
Klink hier om het interview te lezen.

Guest november 2012: David de Graef

Deze maand toont Guest het drieluik ‘De twijfel’ van David de Graef.

Het is niet de eerste keer dat ik aandacht besteed aan het werk van David de Graef in deze blog. Het werk inspireert me. Ik bewonder de manier waarop David dingen kan weglaten en toevoegen zodat het beeld nog sterker wordt. 

Zijn schilderijen vind ik van zo’n uniciteit en kwaliteit, dat de reguliere kunstwereld er veel meer aandacht aan zou mogen besteden. Helaas heeft airbrush niet hetzelfde imago als vele andere kunstvormen, waardoor je het dus maar zelden tegenkomt in een galerie of museum. 

Ondanks dat heeft David geen reden tot klagen; zijn publiek weet hem toch wel te vinden.

David de Graef in zijn studio

David de Graef werkt onder het oog van de Onze Lieve Vrouwe kerk te Brugge, in een woning die stamt uit de donkere middeleeuwen. Ondanks de moderne airbrush-techniek passen de schilderijen van David perfect bij deze setting; ook zij hebben iets donkers en onheilspellends in zich.

In zijn werk geven sterke licht,- en donkercontrasten vorm aan een omgeving die doet denken aan de krochten der aarde. Het staat symbool voor de mooie en minder mooie eigenschappen die ieder van ons in zich herbergt. Haat en liefde, geloof en leugen, hoop en ontgoocheling zijn thema’s die dan ook regelmatig terug te vinden zijn in het werk van David.

De figuren die David de Graef afbeeldt zijn vaak zo vervormt dat ze haast niet meer menselijke ogen. Vrouwen worden superslanke diva’s, mannen worden uit-elkaar-getrokken wrakken en baby’s lijken op putto’s met hun ronde, mollige voetjes en vingertjes, die zelfs de volwassen figuren krijgen aangemeten.

Zo ook in het schilderij ‘De twijfel’, waarin we in eerste instantie twee handen in elkaar geslagen zien, met een rozenkrans tussen de vingers. 

Maar wie oplet ziet dat de vingers geen vingers zijn!

De twijfel - David de Graef

Wat in de eerste instantie een godsdienstig schilderij lijkt, blijkt eigenlijk een protest tegen de kerk te zijn; Benen scharen samen. Wie zich niet aanpast wordt buitengesloten.

Of zijn het kinderbeentjes...?

Middenluik van De twijfel - David de Graef

Glimp van je ziel in Tempel

Afgelopen week is het schilderij 'Een glimp van je ziel' van verhuist Zwolle naar Hillegom. Het vond daar een heel speciaal onderkomen. Het werd namelijk verwelkomt in een Godinnentempel!

Een glimp van je ziel op het begeleidende kistje - Bianca van Baast

Volg 'Een glimp van je ziel' op www.biancavanbaast.nl/gvjz%20verblijf.html

5 jarig jubileum 'Een glimp van je ziel'

Een glimp van je ziel -
Bianca van Baast

Vandaag is het precies 5 jaar geleden dat het schilderij 'Een glimp van je ziel' begon aan zijn reis door Nederland. Dankzij een doorgeefsysteem wisselt het schilderij elke 2 à 3 weken van verblijfplaats. Het zal dan ook niet lang meer duren voordat 'Een glimp van je ziel' zijn 100^ste adres aandoet.

Het schilderij reist rond met twee missies.
Ten eerste moet het kunst naar de mensen toebrengen. Doordat er rond kunst een zekere sfeer hangt van ‘alleen voor de elite’ komen sommige mensen, bewust of onbewust, nooit met kunst in aanraking.
Tijdens mijn opleiding tot tekendocent kwam ik in contact met het vak CKV waarbij leerlingen gestimuleerd worden om zich bezig te houden met kunst en cultuur. Een mooi initiatief dat om uitbreiding vroeg, zodat ook volwassenen meer met kunst en cultuur in aanraking kunnen komen.
Dankzij het project ‘Een glimp van je ziel’ kan nu iedereen, ongeacht achtergrond of afkomst, kunst in zijn directe omgeving ervaren.

Ten tweede wens ik met dit project meer bewustwording creëren.

In mijn schilderijen staat de menselijke psyche centraal. Ik ontdoe de mens van kleding, haar, make-up en sieraden, zodat we de persoon achter het‘sociale’ masker te zien krijgen.
Het schilderij ‘Een glimp van je ziel’ wordt begeleidt door een brief waarin de tijdelijke gastouder wordt uitgenodigd na te denken over bezieling en wat dit voor hem of haar betekend. Het doel is bewust te worden van wat men bezield en gemotiveerd te raken om hiernaar te handelen.



Een glimp van je ziel in Zwolle

Het schilderij deed in de afgelopen 5 jaar diverse huishoudens, bedrijven en stichtingen aan. Het vond onderdak in:

Aardenburg, Aarle-Rixtel, Amsterdam, Arnhem, Axel, Beringe, Berkel Enschot, Best, Bladel, Breda, De Steeg, Deventer, Eindhoven, Elst, Gerwen, Gorssel, Groningen, Heeze, Helmond, Hulst, Haren, Heerlen, Hengelo, Kloosterzande, Margraten, Nijmegen, Oirschot, Oisterwijk, Olst, Oosterhout (N-Br) Panningen, Rilland, Schijndel, Sint-Michielsgestel, Sint Oedenrode,

Terneuzen, Tilburg, Udenhout, Veghel, Velden, Maarheeze, Valkenswaard, Zutphen en Zwolle.

Hartelijk dank aan iedereen die dit project steunt en mede mogelijk maakten. Op naar de volgende 5 jaar!
Reacties en meer vindt u op www.biancavanbaast.nl/glimpvanjeziel.html

Een glimp van je ziel in Valkenswaard

Guest oktober 2012: Jan Bosschaert

Deze maand toont Guest ‘Het litteken’ van Jan Bosschaert.


Jan Bosschaert

Af en toe gebeurt het me dat ik een galerie binnenloop en volledig verrast wordt door de kunstenaar die op dat moment exposeert. Zo ook enkele jaren geleden toen ik één van de betere galeries van Antwerpen binnenliep.
Er waren schilderijen te bezichtigen van een Belgische kunstenaar die ik nog niet kende. Later ontdekte ik dat deze kunstenaar, Jan Bosschaert genaamd, voornamelijk bekend stond als striptekenaar. Dat verklaarde meteen waarom zijn vrije werk zo surrealistisch oogde.

Dat hij voornamelijk werkzaam is als striptekenaar en illustrator wil trouwens niet zeggen dat Bosschaert een beeldenreeks nodig heeft om een verhaal te vertellen; Elk schilderij op zich functioneert als een doorkijkje naar een andere wereld waar zich talloze avonturen afspelen. Eén blik op deze wereld en je fantasie slaat op hol.

 

Het Litteken - jan Bosschaert

Diezelfde wereld toont zijn mysterieuze kant in het schilderij ‘Het litteken’.  Hier zien we een jonge vrouw dat haar shirtje oplicht om het litteken op haar buik te tonen. In plaats van naar het litteken te kijken, kijkt ze de toeschouwer indringend aan. Of je nu wilt of niet, haar donkere ogen zorgen dat je kijkt. Maar… vraagt ze nu om medeleven, of ligt er een beschuldigende blik in haar ogen?

De omgeving doet vermoeden dat ze zich alleen in een donker bos bevindt. Misschien is ze verstoten of heeft ze er zelf voor gekozen om zich af te zonderen. Alleen de silhouetten op de achtergrond geven je het idee dat er nog meer mensen in de buurt zijn.

Ongeacht of deze jonge vrouw nu alleen is of niet, ze lijkt zichzelf wel te kunnen redden.
Wat dat betreft is dit zeer kenmerkend voor het werk van Jan Bosschaert. Hoewel hij ook dieren, kinderen en mannen schildert, lijkt zijn werk vooral een ode aan de vrouw te zijn. Ongeacht in wat voor situatie hij ze ook plaats, en hoe lieflijk of ondeugend ze van karakter zijn; in hun kwetsbaarheid vinden ze hun kracht.

Wat mij vooral aanspreekt in het werk van Jan Bosschaert is de luchtigheid waarmee hij zijn onderwerpen afbeeldt. Zijn potlood en penseel lijken de ondergrond maar amper te raken. Creëren is voor Bosschaert een spel. Tijdens ons gesprek vertelde hij grijnzend dat winkels met kunstenaarsbenodigdheden ware snoepwinkels voor hem zijn; Hij wil graag van alles even proeven. Geen wonder dus dat je zoveel stijlen en technieken tegenkomt als je gaat bladeren in zijn portfolio. Zolang hij maar de vrijheid krijgt om te experimenteren kan hij alles tekenen en schilderen…

Meli Melo IV - Jan Bosschaert

www.guestartist.nl

Opmerkelijk werk!

Blessed - Bianca van Baast

Lost Painters maakte een selectie van opmerkelijke werken die te zien waren tijdens de Incubate Open Source Expo.

Mijn schilderij 'Blessed' werd ook geselecteerd! http://www.lost-painters.nl/incubate-2012-open-source-expo

 

www.biancavanbaast.nl

Guest september 2012: Caroline Westerhout

Guest toont deze maand het schilderij Chocolate heart van Caroline Westerhout.

Op haar website schrijft Caroline dat ze de mens in zijn geheel schildert; gevoelens, gedachtes en emoties. Verder blijft het anoniem en in het midden. Maar geen enkel kunstenaar creëert zonder een deel van zichzelf weer te geven. Een goede kijker zal dan ook opmerken dat Caroline niet alleen zichzelf letterlijk schildert, maar dat ze ook haar zoektocht naar een eigen identiteit met ons deelt. Dat gebeurt op twee manieren. 

Ten eerste kiest ze niet voor één schilderstijl. Hoewel elk schilderij duidelijk van Caroline’s hand is, lijkt ze met elk werk te willen proeven van andere stijlen en technieken die zowel door vroegere, als door hedendaagse kunstenaars zijn gebruikt. Als een kameleon maakt ze kenmerken zoals de blokjes en cirkels van Gustav Klimt, de hare. Terwijl ze in een ander werk transparante, druipende verf toepast alsof ze Jenny Saville is.

Chocolate heart - Caroline Westerhout

Uit haar onderwerpen en de manier waarop ze haar figuren afbeeldt herkennen we haar tweede manier van zoeken.Caroline Westerhout schildert voornamelijk vrouwenfiguren. Zij zoeken contact. Geven zichzelf vaak letterlijk bloot. Maar wezenlijk contact met ze maken lijkt niet mogelijk. Bewust of onbewust worden grenzen opgezocht en afgebakend. Niet met de bedoeling om te beperken, maar eerder om het gevoel van vrijheid en veiligheid te behouden. Daarnaast worden nieuwe inzichten  ontdekt en oude illusies van zich af geschud.

In Chocolate heart toont Caroline het onderste deel van een op de grond zittende vrouw. De verf is dun opgezet en heeft alle kans gekregen om zich vrij over het doek te bewegen. De huid van de vrouw is kleurrijk; kenmerkend voor Caroline’s figuren. Maar ditmaal ligt er een sobere laag verf overheen, alsof ze besmeurd is.

Uit haar naaktheid kunnen we opmaken dat ze openstaat voor toenadering. Toch schermt ze haar intieme deel af; het centrum waar het letterlijk en figuurlijk om draait in het schilderij. De afwijzing werkt averechts, want dankzij de gekruiste benen en handen, en het licht dat op de voet valt, wordt je aandacht alleen maar meer getrokken naar het donkere ‘hart’...

Gedicht door Caroline Westerhout

opgesloten in een wolk van

geconditioneerde vrijheid

blijf ik vastgeketend aan vroeger

daar waar ik gewillig alle grillen bleef doorstaan 

bewees ik

dat ik kon groeien

dacht ik

dat ik zou groeien

wist ik

dat ik moest groeien

liet de wereld aanknoeien

zonder mij

want ik was vrij

en liet me vieren

uit de ivoren toren

van het eeuwig bekoren

en dacht te horen

te hebben verstaan

waar later over gaat

daar waar ik gewillig alle grillen 

blijf doorstaan

herhaal ik en fluister

dat later niet bestaat

.

als ik me stil hou ben ik braaf

en als ik braaf ben ben ik lief

en als ik lief ben houden ze van me